Noor

 

Noor en haar zingen

Het is ongeveer 14 jaar geleden dat ik eindelijk weer begon met zingen. Mijn omgeving had al jaren aangegeven dat zingen en dansen bij mij hoorde, maar ik kon deze boodschap niet verstaan. Zoals velen antwoordde ik: “ Ik, zingen? Ik kan helemaal niet zingen!”
Tot het moment dat ik met een enthousiaste vriendin meeging naar een workshop ‘Zing je eigen lied’. In dat weekend – en de jaren erna in mijn ‘tussen de schuifdeuren zanggroepje’ – heb ik ontdekt dat ik misschien niet zo’n goede zangstem heb, maar wel een groot verlangen om mij op deze manier te uiten. Dat zingen mij in een andere, meer moeiteloze wereld brengt. Een wereld van vreugde, van ontroering, van verwondering als de stem opeens open gaat .
Zo bekeken is het een natuurlijke stap dat ik in 2010 mij heb verbonden met de jaaropleiding “Ode an die Freude’ van Jan Kortie. Het was enorm spannend om zo vrij te mogen zingen; het bracht mij in gebieden waar ik nog nooit was geweest. Het was evenzo ontroerend om zo te mogen luisteren en getuige- toehoorder te zijn in het proces van anderen. Uiteindelijk heeft al dit zingen mij steviger gemaakt, vrijer ook. Tegelijkertijd ben ik ontvankelijker geworden waardoor mijn luisteren en afstemming op anderen is verfijnd.
Ik ben mijn omgeving nog altijd dankbaar dat zij mij aanhoudelijk hebben gewezen op dit verlangen van mijn ziel. Het is fijn om in Rob een collega / stembevrijder / tochtgenoot te hebben met wie ik deze passie deel en dat we samen deze workshop geven. Ik deel graag mijn enthousiasme door.

Naar de site van Brucka.